1875 - 1946
Urodził się 23 kwietnia 1875 r. we wsi Dąbrowica, powiat włoszczowski, woj. kieleckie, jako syn Michała i Antoniny z Grelów. Od 1898 r. pracował w Zakładach Przemysłu Włókienniczego C.G. Schӧn na Środulce w Sosnowcu jako monter. W tym samym roku wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Zajmował się kolportowaniem nielegalnych druków, agitacją i szeroko rozumianymi pracami partyjnymi. Współpracował z m.in. takimi działaczami jak p. Siwik i jego żona (pseudonim „Zośka”) oraz p. Warwasiński.
Podczas rewolucji 1905 r. został wydelegowany przez dowództwo PPS, wraz z Romanem Szczepaniakiem, do prowadzenia strajków w przędzalni Schӧna. W lutym 1905 r. aresztowany i osadzony w więzieniu w Będzinie na trzy miesiące, a następnie na dwa tygodnie w Sosnowcu. Od maja 1905 r. do marca 1908 r. pracował w Fabryce Kotłów Parowych W. Fitzner i K. Gamper w Sosnowcu, będąc jednocześnie pod kontrolą żandarmerii rosyjskiej, która urządzała mu m.in. częste rewizje w mieszkaniu. W listopadzie 1905 r. został oddelegowany przez Polską Partię Socjalistyczną do prowadzenia strajków w zakładach na terenie całego Zagłębia Dąbrowskiego. W Żarnowcu był inicjatorem akcji spalenia na rynku portretów cara ściągniętych ze ścian ze szkoły, gminy, sądu.
Po rozłamie w Polskiej Partii Rewolucyjnej w 1906 r., został członkiem Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcji Rewolucyjnej. Brał udział w manifestacjach, a także magazynował broń w swoim mieszkaniu i przekazywał ją innym działaczom OB. PPS.
W marcu 1908 r. Wojciech Partyka został ponownie aresztowany i skazany na 5 lat zesłania do Archangielska. Po ponad roku pobytu tam, podczas próby przetransportowania go wgłąb Syberii, udało mu się uciec i przedostać do Charkowa, gdzie pracował pod przybranym nazwiskiem. Do Polski powrócił dopiero w 1923 r. Wraz z rodziną zamieszkał w Łodzi, gdzie zastała ich II wojna światowa.
Zmarł 17 września 1946 r. w Zuhres – mieście w ZSRR, w obwodzie stalinowskim (ob. Ukraina, obwód doniecki), gdzie z całą rodziną zostali wywiezieni podczas powojennych stalinowskich przesiedleń latem tego roku. Odznaczony Medalem Niepodległości w 1937 r.
Muzeum Miejskie „Sztygarka” serdecznie dziękuje Panu Jerzemu Wasidłow, wnukowi Wojciecha Partyki za udzielenie informacji oraz udostępnienie zdjęć i dokumentów z archiwum rodzinnego.
